بغلم كن عشق خوبم بذار حس كنم تنت رو

از حرارتت بمیرم بگیرم عطر تنت رو

واسه من آغوش گرمت تنها جای امن دنیاست

ساز آشنای قلبت خوشترین آهنگ دنیاست

منو كه بغل میگیری گم میشم تو شهر رویا

بند میاد نفس تو سینه م مثل مجنون پیش لیلا

به تو شفاف و برهنه دل سپردم بی مهابا

بغلم كن تا نمیرم بی تو تو دستای سرما

مثل دامن فرشته شب ما قدیس و پاكه

حتی ماه به حرمت ما عاشقونه تر میتابه

بغلم كن عشق خوبم بذار آرامش بگیرم

سر بذارم روی شونه ت با نفسهات خو بگیرم

جز سرانگشتهای گرمت تن من عشقی ندیده

دست بكش رو گونه ی من منو خواب كن تا سپیده..

ارسال به

نوشته شده به قلم امیر مسعود  روز جمعه 1389/07/16 در ساعت 04:45 | نظرات()

چه لذتی داره که با یاد تو

در گذر از گلدون پر خار تو

با نگاه سبز و پر آهنگ تو

بارون بیاد بشینه تو قلب من!

از تو بگه، یاد تورو پر بکنه تو دل شبهای من...

اون وقت مثل دیوونه ها داد بزنم

سبز همان پاکی است

عشق همان یاد توست

سبزی رنگ بهار از قدم پاک توست

ارسال به

نوشته شده به قلم امیر مسعود  روز جمعه 1389/05/22 در ساعت 16:03 | نظرات()

با اون چشای مهربون

همیشه خوابم می کنی

دل منو تا بی کرون

مستو خرابش می کنی

دستای تو رو شونه هام

هنوز هم گرمی داره

وجود من با عشق تو

هیچی دیگه کم نداره

هنوز صدای خنده هات

یا هق هق شبونه هات

یا مستی و بهونه هات

منو دیوونه می کنه

بهت می گم دوستت دارم

می گی گلم دیوونه ای

میگم اره دیوونتم

می گی تو هم بهونه ای

آخه چرا بهونه ام؟

بازیچه ی شبونه ام؟

بگو به من که تو چرا

میگی منم دیوونه ام؟

غرورمو و جودمو

همه فدایت می کنم

با اینکه دوستم نداری

اما حلالت می کنم

چی می دونی از عشق من

تو که چشامو ندیدی

تو که شبا گریه هامو

رو گونه هایم ندیدی

تا حالا شم از ته دل

دوستم نداشتی دیوونه

اما دلم تا قیامت

به یاد دلت می مونه

اگه که آزارت دادم

منو ببخش مهربونم

دیگه با تو یه لحظه هم

نمی تونم که بمونم

خاطره هامونو عزیز

همین جا دفنش کن برام

تا دیگه یادم نمونه

یه روزی میمردی برام...

ارسال به

نوشته شده به قلم امیر مسعود  روز پنجشنبه 1389/05/21 در ساعت 02:14 | نظرات()

چرا دیگر نمی تابیبه این دریای طوفانی

هوا سرد است و خورشیدم نگو در بند و زندانی

تمام این غزلها را به یمن آنکه برگردی

کنم سیراب و بعد از آن سر راه تو قربانی

نگو دریا نمی بارد که من از گریه لبریزم

و در هر قطره اشکم که میریزد ، تو پنهانی!

سفر کردند ماهی ها از این دریای یخ بسته

تو تابستان من بودی ، شدم دیگر زمستانی

تو در من آتشی هستی که خاموشت نخواهم کرد

خودت این را به من گفتی ولی حالا گریزانی!!!

من از هر مرغ دریایی نشانی از تو می خواهم

که می گویند عاشق شد مگر این را نمی دانی ؟!

و در آن لحظه امواجی مرا بر صخره می کوبند

تنم آهسته می سوزد در اندوه پشیمانی

به آن چشمی که می بوسی ، حسادت می کنم اما

دلم آرام می گیرد که تو خوشحال و شادمانی

دیگه میرم ...!!!

ارسال به

نوشته شده به قلم امیر مسعود  روز چهارشنبه 1389/05/20 در ساعت 19:41 | نظرات()

به دیدارم بیا هر شب

در این تنهایی تنها و تاریک خدا مانند

دلم تنگ است.

ارسال به

نوشته شده به قلم امیر مسعود  روز شنبه 1389/05/9 در ساعت 03:26 | نظرات()

ای نگاهت نخی از مخمل و از ابریشم

چند وقت است که هر شب به تو می اندیشم

به تو آری ، به تو یعنی به همان منظر دور

به همان سبز صمیمی ، به همبن باغ بلور

به همان سایه ، همان وهم ، همان تصویری

که سراغش ز غزلهای خودم می گیری

به همان زل زدن از فاصله دور به هم

یعنی آن شیوه فهماندن منظور به هم

به تبسم ، به تکلم ، به دلارایی تو

به خموشی ، به تماشا ، به شکیبایی تو

به نفس های تو در سایه سنگین سکوت

به سخنهای تو با لهجه شیرین سکوت

شبحی چند شب است آفت جانم شده است

اول اسم کسی ورد زبانم شده است

در من انگار کسی در پی انکار من است

یک نفر مثل خودم ، عاشق دیدار من است

یک نفر ساده ، چنان ساده که از سادگی اش

می شود یک شبه پی برد به دلدادگی اش

آه ای خواب گران سنگ سبکبار شده

بر سر روح من افتاده و آوار شده

در من انگار کسی در پی انکار من است

یک نفر مثل خودم ، تشنه دیدار من است

یک نفر سبز ، چنان سبز که از سرسبزیش

می توان پل زد از احساس خدا تا دل خویش

رعشه ای چند شب است آفت جانم شده است

اول اسم کسی ورد زبانم شده است

آی بی رنگ تر از آینه یک لحظه بایست

راستی این شبح هر شبه تصویر تو نیست؟

اگر این حادثه هر شبه تصویر تو نیست

پس چرا رنگ تو و آینه اینقدر یکیست؟

حتم دارم که تویی آن شبح آینه پوش

عاشقی جرم قشنگی ست به انکار مکوش

آری آن سایه که شب آفت جانم شده بود

آن الفبا که همه ورد زبانم شده بود

اینک از پشت دل آینه پیدا شده است

و تماشاگه این خیل تماشا شده است

آن الفبای دبستانی دلخواه تویی

عشق من آن شبح شاد شبانگاه تویی

ارسال به

نوشته شده به قلم امیر مسعود  روز جمعه 1389/05/8 در ساعت 03:13 | نظرات()

تمام خواهشم از درد تنهایی است باور کن

تمام هستی ام یک قلب رویایی است باور کن

به یادت می نویسم تا دوباره باز گردی

که کوچه بی تو در بن بست تنهایی است باور کن

تمام دفترم بغض حضور واژه ها گردید

و شعر رفتنم مرگی اهورایی است باور کن

در این غربت پرم از های و هوی تلخ تنهایی

سکوتم ، ناله ام ، بغضم تماشایی است باور کن

نمی دانم به یاد روزهای درد خواهی بود

و ایام پر از اندوه ، فردایی است باور کن

ندانستم که تو معنای بودن را نمی دانی

و قلبت پر زرنگ و عشق هر جایی است باور کن

پس از تو انتظارم ، اعتبارم می رسد پایان

و این انجام عشقی پاک و شیدایی است باور کن

ارسال به

نوشته شده به قلم امیر مسعود  روز پنجشنبه 1389/05/7 در ساعت 03:04 | نظرات()

گذشت روزگاری از اون لحظهء ناب

كه معراج دل بود به درگاه مهتاب

ارسال به

موضوع :  متن ترانه های داریوش ، 

نوشته شده به قلم امیر مسعود  روز چهارشنبه 1389/05/6 در ساعت 20:00 | نظرات()

ببین تمام من شدی اوج صدای من شدی

بت منی شكستمت وقتی خدای من شدی

ببین به یك نگاه تو تمام من خراب شد

چه كردی با سراب من كه قطره قطره آب شد

به ماه بوسه می زنم به كوه تكیه می كنم

به من نگاه كن ببین به عشق تو چه می كنم

به ماه بوسه می زنم به كوه تكیه می كنم

به من نگاه كن ببین به عشق تو چه می كنم

منو به دست من بكش به نام من گناه كن

اگر من اشتباهتم همیشه اشتباه كن

نگو به من گناه تو به پای من حساب نیست

كه از تو آرزوی من به جز همین عذاب نیست

هنوز می پرستمت هنوز ماه من تویی

هنوز مومنم ببین تنها گناه من تویی

به ماه بوسه می زنم به كوه تكیه می كنم

به من نگاه كن ببین به عشق تو چه می كنم

به ماه بوسه می زنم به كوه تكیه می كنم

به من نگاه كن ببین به عشق تو چه می كنم

ارسال به

موضوع :  متن ترانه های داریوش ، 

نوشته شده به قلم امیر مسعود  روز چهارشنبه 1389/05/6 در ساعت 19:43 | نظرات()

هر جا چراغی روشنه از ترس تنها بودنه

ای ترس تنهای من اینجا چراغی روشنه

اینجا یكی از حس شب احساس وحشت می كنه

هرروز از فكر سقوط با كوه صحبت می كنه

جایی كه من تنها شدم شب قبله گاه آخره

اینجا تو این قطب سكوت كابوس طولانی تره

من ماه میبینم هنوز این كور سوی روشنو

اینقدر سو سو می زنم شاید یه شب دیدی منو

هرجا چراغی روشنه از ترس تنها بودنه

ای ترس تنهای من اینجا چراغی روشنه

اینجا یكی از حس شب احساس وحشت می كنه

هر روز از فكر سقوط با كوه صحبت می كنه

ارسال به

موضوع :  متن ترانه های داریوش ، 

نوشته شده به قلم امیر مسعود  روز چهارشنبه 1389/05/6 در ساعت 19:42 | نظرات()