تبلیغات تبلیغات 
میرزا محمد تقی بهار متخلص به بهار12 ربیع الا ول سال 1304 ه.ق
در مشهد بدنیا آمد .وی پسر ملک الشعرا محمد کاظم صبوری می باشد
، بهاربی تردید یکی ازبزرگترین گویندگان پارسی در چند قرن اخیر
تاریخ ادبی ایران است او نه تنها شاعری زبان آور بلکه محققی
بزرگ و فعال واستادی لایق و روزنامه نگاری مبتکر و پر ارزش
بود .
وی از هفت سالگی به سرودن شعر پرداخت ودر چهارده سالگی به
همراه پدرش در مجامع آزادیخواهان حاضر شد و به مشروطه خواهی
دل بست سخن او در سطحی بالاتر از آثار همه ی شاعران عهد
انقلاب قرار می دهد :
باشه ایران ز آزادی سخن گفتن خطاست
کار ایران با خداست
مذهب شاهنامه ایران ز مذهب ها جداست
کار ایرن با خداست ...
به هنگام جنگ جهانی اول بهار که به تهران تبعید شده بود به مشهد
بازگشت و روزنامه ((نوبهار)) را تاسیس کرد وی در اواخر عمر
بکار تحقیق و تدریس و نویسندگی می پر داخت .
بهار در سال 1370 ه.ق در گذشت .
دیوان اشعار :
